کلیاتی پیرامون جن

1-چیستی و ماهیت جن از نگاه قرآن

از دیدگاه قرآنی، جن از آتش آفریده شده است. قرآن در دو مورد به خلقت جن اشاره می‌کند:

1. وَ الجانَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُوم. (حجر، آیه 27) و طایفه‌ی جن را پیش از آن، از آتش گرم و سوزان آفریدیم.

سَموم در لغت به معنای باد سوزانی است که گویی در تمام روزنه‌های پوست بدن انسان نفوذ می‌کند.

2. وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّار. (الرحمن، آیه 15) و جن را از شعله‌های مختلط و متحرک آتش آفرید.

مارج به معناى زبانه خالص و بدون دود از آتش است.

اگر در آيه اول مبدأ خلقت جن از نار سموم دانسته شده، با آيه دوم که آن را مارجى از نار ناميده، منافات ندارد، زيرا مارج از آتش، شعله ايست كه همراه دود باشد، پس دو آيه در مجموع مبدأ خلقت جن را باد سمومى معرفى مى كند كه مشتعل گشته و به صورت مارجى از آتش در آمده است.[1]

 

همین آیات مستمسک فیلسوفان قرار گرفته و جنیان را موجوداتی دارای جسم لطیف بیان کرده اند. چنان­که ملاصدرا در کتاب مفاتیح الغیب می گوید: بدن هاي لطيف آنها در الطاف و نرمي متوسط بوده و از اين رو آماده جدايي و يا گردآمدن هستند، چون گرد هم آيند قوام آنها بهتر گشته و مشاهده مي گردند و چون جدا گردند قوامشان نازک و جسمشان لطيف مي شود و از ديده پنهان مي مانند، مانند هوا که وقتي ذراتش گرد هم مي آيند غليظ مي شود و به صورت ابر درمي آيد و وقتي ذرات از هم جدا مي شوند لطيف شده و ديده نمي شوند.[2]



[1] . تفسیر المیزان، ذیل آیه 27 سوره حجر

[2] . مفاتیح الغیب، ص 229

دکمه بازگشت به بالا