شاید بتوان گفت، تنها استثناء در قاعده روزنه ها بچه ها هستند. بدین معنا که کودکان و نوزادان به خودی خود روزنه ارتباط گرفتن آنان با جنیان باز است. این مطلب هم در روایات متعدد بدان پرداخته شده و هم از لحاظ روزنه افزایش توهم توجیه مناسبی دارد. چرا که یکی از اصلی ترین کلیشه شخصیتی در کودکان، خیال پردازی آنان است که در بازی های کودکانه­شان نیز به طور برجسته متجلی می شود.

اما در روایات متعدد داریم که کودکان نسبت به جنیان آسیب پذیر بوده و بایستی والدین فرزند، دستوراتی را برای محافظت کودک خود در برابر این مساله مراعات نمایند. از جمله این روایات می توان به نمونه زیر اشاره کرد:

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَیْسَ مِنْ بَیْتِ نَبِیٍّ إِلَّا وَ فِیهِ حَمَامٌ لِأَنَّ سُفَهَاءَ الْجِنِّ یَعْبَثُونَ بِصِبْیَانِ الْبَیْتِ فَإِذَا کَانَ فِیهِ حَمَامٌ عَبَثُوا بِالْحَمَامِ وَ تَرَکُوا النَّاسَ. (مکارم الأخلاق، ص ۱۳۱)

امام صادق (ع): در خانه هر پیغمبرى کبوترى وجود داشت، زیرا جنیان‏ با کودکان بازى مى‏کنند، و چون کبوتر در خانه‏اى باشد به آن سرگرم شده و از کودکان دست بر میدارند.

۶-بچه ها